Użycie bojowe wskroś Brytyjczyków nowego samolotu De Havilland Mosquito o wyśmienitych osiągach, wykonanego w pełni z drewna na tyle zaskoczyło Niemców, że przyczyniło się u tych drugich do powstania prawdziwej "Mosquitofobii". Gorączkowo pracowano ponad remedium. W tej sytuacji pojawił się znany matka chrzestna powietrzny Kurt Tank proponujący wyczerpać koncepcje zastosowane we wrogim samolocie. Dotyczyło to przede wszystkim zaprojektowania drewnianej konstrukcji krytej sklejką, oszczędzającej wobec produkcji nowych samolotów deficytowe duraluminium. Nie bez znaczenia był podobnie szczęście koncepcji produkcji poprzednika Fw 190 do wnętrza rozproszonej sieci zakładów, nie mających jak dotąd doświadczenia wewnątrz branży lotniczej. Do wytwarzania dużej ilości drewnianych elementów konstrukcji jest dozwolone było spożytkować m in. zakłady jak dotąd produkujące meble. Tank postanowił ponadto wykorzystać z propozycji oberstleutnanta Viktora von Lossberg, tak aby do budowy dwusilnikowych myśliwców starać się zastosować relatywnie bez trudu dostępne silniki Jumo 211 używane w środku bombowcach Ju 88 także He 111. W ten tryb w środku październiku 1942 powstał wstępny projekt szybkiego bombowca Ta 211 plus jego klasa mający istnieć nocnym myśliwcem. Pod skraj 1942 Erhard Milch zasugerował rezygnację z wersji bombowej także zgrupowanie się zaledwie na tworzeniu nocnego myśliwca wyposażonego w środku radar również silniki Jumo 211 także świeżo konstruowane na rzecz myśliwców Jumo 213. RLM (Ministerstwo Lotnictwa Rzeszy) przydzieliło na rzecz tej propozycji pulę trzech oznaczeń tj. Ta 152, 153 czyli 154. Ostatecznie Kurt Tank wybrał nazwę Ta 154 "Osa" (niem.: Wespe). Konstruowanie Ta 154 zostało zlecone biuru konstrukcyjnemu do wnętrza Bad Eilsen, tudzież opieka powyżej projektem otrzymał Ernst Nipp. Zespół konstrukcyjny niego stanowili: Ludwig Mittelhuber, Gotthold Matthias również Herbert Wolf. Termin zakończenia prac projektowych wyznaczono na 15 lipca 1943.